ΜήνυμαΒιογραφικόΦωτογραφικό ΥλικόΗλεκτρονικά ΒιβλίαΕκδόσειςΆρθρα - ΜελέτεςΟμιλίεςΝτοκουμένταΙστορικάΝΕ ΓράμματαΣύνδεσμοιΕπικοινωνία
ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΟΜΒΙΑ ΣΤΗΝ ΟΥΓΓΑΡΙΑ: ΔΥΟ ΕΠΙ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ

 

ΚΟΛΟΜΒΙΑ ΣΤΗΝ ΟΥΓΓΑΡΙΑ: ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ ΟΛΑ!

 

 

Λάρκος Λάρκου

 

Σήμερα, 2 Οκτωβρίου, δύο δημοψηφίσματα δείχνουν πώς αλλάζει μια κατάσταση πραγμάτων ή πως τα πράγματα μπορούν να γυρίσουν πίσω. Στην Κολομβία το δημοψήφισμα για την ειρήνευση ανάμεσα στην κυβερνητική πλευρά και το ανταρτικό κίνημα FARC φαίνεται να δίνει σαφές προβάδισμα στη θετική ψήφο με αριθμό κοντά στο 70%. Στον αντίποδα, στην Ουγγαρία, η κυβέρνηση Β. Όρμπαν οδηγεί τη χώρα αυτή σε απαράδεκτες ρυθμίσεις. Καλεί σήμερα σε δημοψήφισμα ζητώντας από τους πολίτες να αποδοκιμάσουν την πολιτική της ΕΕ σχετικά με το προσφυγικό και να απορρίψουν την πολιτική της ποσόστωσης που έχει υιοθετήσει η Επιτροπή. Έτσι να αρνηθούν το ποσοστό που τους αναλογεί και το οποίο έχει καθοριστεί με βάση κριτήρια που σχετίζονται με το οικονομικό βάρος κάθε κράτους-μέλους.

 

Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν πόσο πολύπλοκα εξελίσσεται ο κόσμος μας, πόσο δύσκολος και πόσο ελκυστικός παραμένει. 

Έτσι, η Ουγγαρία, μια χώρα που γνωρίζει από πρώτο χέρι τι σημαίνει ανθρώπινη αγωνία, μια χώρα που έγινε εξαγωγέας χιλιάδων εξορίστων μετά την εισβολή των σοβιετικών τανκς στη Βουδαπέστη το 1956, σήμερα εμφανίζεται αδιάλλακτη. Έτσι, πρώτο, κλείνει τα σύνορα με σιδερένια πυγμή, δεύτερο, χρησιμοποιεί στρατιωτικές δυνάμεις για να μην «μολυνθούν» οι πολίτες της από τους επαίτες, και, αρνείται ακόμα και το έλασσον, μια συμβολική ενίσχυση της κοινοτικής πολιτικής για την ποσόστωση, μια πράξη ευθείας υπονόμευσης κάθε έννοιας κοινοτικής αλληλεγγύης - ιδιαίτερα άδικη για την Ελλάδα. Ο λουξεμβούργιος Υπουργός Εξωτερικών Ζαν Άσελμπορν έθεσε θέμα σχετικά με τον τρόπο συμμετοχή της Ουγγαρίας στην ΕΕ, ζήτησε ουσιαστικές κυρώσεις που συνδέονται με την στάση της κυβέρνησης Β. Όρμπαν στο προσφυγικό. Λέει τα εξής: «δεν μπορούμε να δεχτούμε το γεγονός ότι οι θεμελιώδεις αξίες της ΕΕ παραβιάζονται μαζικά από τις χώρες όπως η  Ουγγαρία, που  κατασκευάζουν   εμπόδια  κατά των προσφύγων του πολέμου και περιορίζουν την  ελευθερία του Τύπου και της ανεξαρτησίας της δικαστικής εξουσίας. Αυτές οι χώρες   θα πρέπει να αποκλείονται  προσωρινά ή οριστικά από την ΕΕ»,  (Die Welt, 13/9).

Να προβληματιστούμε από τη δήλωση Άσελμπορν. Αν η στάση αυτής της χώρας που παραβιάζει τον ευρωπαϊκό  νόμο σε κεφαλαιώδους σημασίας ζητήματα, μείνει χωρίς πραγματικές κυρώσεις, κάθε χώρα θα αισθάνεται ολοένα και περισσότερο χαλαρή σε μια ακόμα πιο χαλαρή ΕΕ. Αυτό υπονομεύει την έννοια της συμμετοχής σε μια κοινότητας συμφερόντων την οποία κάθε κράτος οφείλει να αντιλαμβάνεται επαρκώς, αλλιώς κάθε απόφαση σε επίπεδο Επιτροπής θα οδηγείται σε δημοψηφίσματα, γεγονός που θα οδηγήσει σε απορρύθμιση της στρατηγικής της Επιτροπής για περισσότερη και καλύτερη ΕΕ.

 

Στην Κολομβία σήμερα η ειρήνη εορτάζει! Παρά τις κινδυνολογίες του πρώην προέδρου Ουρίκε, (πάντα εμφανίζεται κάποιος  Όρμπαν) ένα ποσοστό κοντά στο 70% στηρίζει την πολιτική της συμφιλίωσης και εγκρίνει το κείμενο της συμφωνίας ανάμεσα στην κυβέρνηση Σάντος και το ανταρτικό κίνημα FARC. Γνωρίζοντας ότι στο πολιτικό ταγκό της ειρήνης χρειάζονται δύο, Σάντος και FARC έκαναν τους αναγκαίους συμβιβασμούς και σήμερα νικούν και οι δύο. Ο διαπραγματευτής του FARC Ιβάν Μαρκές σημειώνει ότι  «κερδίσαμε την ομορφότερη από όλες τις μάχες». Δεν βγήκαν οι δύο πλευρές για να νικούν η μια την άλλη στα τηλεοπτικά κανάλια, δεν έκαναν την καμπάνια στα δύο, βγήκαν από κοινού για να μιλήσουν για το μέλλον και να κινητοποιήσουν τους πολίτες πάνω σε μια μεγάλη πολιτική αλλαγή. Αντί να πολεμούν με τα όπλα για τις ιδέες τους,  καταφεύγουν στην κοινοβουλευτική διαδικασία, στην ανοχή, στο διάλογο και την πολιτική μάχη της δημόσιας πειθούς, κάνοντας  γι’ αυτό τους αναγκαίους συμβιβασμούς για να αλλάξουν τη μοίρα της πατρίδας τους! Οι δεκάδες σημαντικές προσωπικότητες που παρακολούθησαν την τελετή υπογραφής της Συμφωνίας Ειρήνης στην Καρθαγένη στις 26 Σεπτεμβρίου, μετά από παράκληση των οργανωτών, φορούσαν λευκά ρούχα! Για να συμβολίζουν την κανούρια εποχή!

 

Να γιατί η σύγκριση Όρμπαν και Σάντος δεν έχει κανένα νόημα. Ο ένας φοβάται την γύρω πραγματικότητα και την κρύβει μέσα σε συρματομπλέγματα, ενώ ο άλλος εκλέγεται πρόεδρος για να λύσει το πρώτο ζήτημα της χώρας του- «σήμερα μπορώ να πω από τα βάθη της ψυχής μου ότι εκπλήρωσα την αποστολή που μου αναθέσατε». Τηρεί την υπόσχεσή του, και πείθει την πλειοψηφία φορώντας τα λευκά της μεγάλης αλλαγής! Ο ένας υποδαυλίζει την πολιτική του φόβου, φτιάχνει σενάρια που τρομάζουν τον «φιλήσυχο» πολίτη, κάνει λαθρεμπόριο πάνω στις κοινοτικές πολιτικές, ενώ ο άλλος καλεί τον «φιλήσυχο» πολίτη να γίνει ένας ενεργός πολίτης, να ανέβει πιο ψηλά, να πιάσει το νήμα της ιστορικής αλλαγής και να αγωνιστεί τώρα, με ανοικτό χέρι  για να αλλάξει το πεπρωμένο του! Έτσι γράφεται η ιστορία. Ο δικηγόςος Μ. Πουλέσιο παρακολουθώντας την τελετή στην Kαρθαγένη το είπε κάπως αλλιώς: «αυτή είναι η στιγμή, τώρα ή ποτέ!».(Reuters, 27/9)

 


AmazingCounters.com