Ομιλίες




VIVLIO

ΛΑΡΚΟΣ ΛΑΡΚΟΥ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΠΕΚ

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ. ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΙΣ ΤΟΥ ΔΡ ΙΑΚΩΒΟΥ ΨΑΛΤΗ.

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ: ΟΠΕΚ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΡΓΑ

ΛΕΥΚΩΣΙΑ, 27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2007

 

 

 

Είμαστε σε μια εποχή που τα μεγάλα δεν ελκύουν. Ζούμε σε μια εποχή που συχνά κυριαρχεί το εύκολο, το γρήγορο και το ελαφρύ. Γι αυτό και η έκδοση ενός βιβλίου γύρω από την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση είναι ένα σημαντικό γεγονός. Είμαστε σήμερα εδώ γιατί ο Ιάκωβος Ψάλτης με το βιβλίο του Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση: Θεωρία και Πράξις επιμένει στα μεγάλα και τα σοβαρά. Το βιβλίο του είναι μια σύνθετη, επίπονη, προοδευτική άσκηση για να εμπλουτίσουμε το δημόσιο διάλογο πάνω στο ερώτημα ποια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, με ποιους, πότε και πώς.

Ο Ιάκωβος Ψάλτης ζει από μέσα όλα όσα γράφει, έχει βιώματα και εμπειρίες, συνεπώς διατυπώνει απόψεις, στόχους, κατευθύνσεις. Μιλά με σαφήνεια, είναι συγκεκριμένος.

 

Φίλες και φίλοι

 

Είναι παλιά κυπριακή συνήθεια να σκεπάζουμε ότι μας ενοχλεί. Ή ακόμα με εγκυκλίους να εξωραϊζουμε την πραγματικότητα. Κάποτε αυτά είχαν κάποια απήχηση.

 

Σήμερα δεν αρκούν οι διαπιστώσεις, ούτε ωφελεί να συγκαλύπτουμε τα προβλήματα. Είναι απολύτως χρήσιμες οι εισηγήσεις για να αλλάξουμε ένα σύστημα που μοιάζει ξεπερασμένο, είναι εμφανώς κουρασμένο, αν όχι και γερασμένο.

 

Το βιβλίο του Ιάκωβου Ψάλτη κυκλοφορεί σε μια εποχή με πολύ δυνατά χαρακτηριστικά. Ανοικτά σύνορα, ευρωπαϊκό πλαίσιο, πολυπολιτιστικές κοινωνίες, εκπαιδευτικά προγράμματα και ανταλλαγές.

Γι αυτούς τους λόγους το σχολείο γίνεται ολοένα και πιο απαιτητικό. Το σχολείο λειτουργεί σε μια ανταγωνιστική, σε μια παγκοσμιοποιημένη εποχή. Η συζήτηση για το μέλλον αφορά πολιτικές για το μέλλον, πολιτικές για την παιδεία που να ανταποκρίνονται στα χαρακτηριστικά της εποχής μας.

 

Ο δρόμος για τη διαμόρφωση της κυπριακής ευρωπαϊκής ταυτότητας περνά μέσα από την ύπαρξη ενός σύγχρονου κυπριακού σχολείου. Η παιδεία και ο πολιτισμός παράγονται και παγιώνονται μέσα από τη ζωή των θεσμών, μέσα από το σχολείο. Μέσα από τις ανταλλαγές φοιτητών. Μέσα από κοινά προγράμματα και ενιαία πτυχία. Μέσα από διαδικασίες που αναδεικνύουν αυτά που μας ενώνουν μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, χωρίς όμως να αποσιωπούν αυτά που μας χωρίζουν. Χωρίς ισοπέδωση και ομοιομορφία. Η πολιτεία καλείται να ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα και να διασφαλίσει την κριτική ικανότητα των πολιτών σε ένα πλαίσιο σεβασμού της αυτονομίας και της αυτενέργειας των πολιτών.

 

Σε αυτή λοιπόν την απαιτητική συζήτηση για το μέλλον του κυπριακού σχολείου, δηλαδή για το μέλλον της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης , το βιβλίο του Ιάκωβου Ψάλτη είναι ένα πολύ καλό εργαλείο για όλους μας. Είναι μια δυνατή παρέμβαση που ενδιαφέρει όλους όσους αγωνιούν για το μέλλον της παιδείας μας σε μια εποχή που αλλάζει.