ΜήνυμαΒιογραφικόΦωτογραφικό ΥλικόΗλεκτρονικά ΒιβλίαΕκδόσειςΆρθρα - ΜελέτεςΟμιλίεςΝτοκουμένταΙστορικάΝΕ ΓράμματαΣύνδεσμοιΕπικοινωνία
Κάθε κυβέρνηση σε κάθε εποχή, χρειάζεται να θέτει στόχους, να διαθέτει ένα πλάνο, που να την καθοδηγεί

 

 

ΕΝΑ «ΠΑΚΕΤΟ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

 

Λάρκος Λάρκου

 

 

Κάθε κυβέρνηση σε κάθε εποχή, χρειάζεται να θέτει στόχους, να διαθέτει ένα πλάνο που να την καθοδηγεί. Το ίδιο ισχύει και για την κυβέρνηση Αναστασιάδη. Διαθέτει το δικό της πρόγραμμα αλλά όπως όλα τα προγράμματα συνδέονται με μια διαρκώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα που απαιτεί αναπροσαρμογές και αναθεωρήσεις . Πρώτο θέμα ασφαλώς αποτελεί η σταθεροποίηση της οικονομίας καθώς η αποστολή του Υπουργού Οικονομικών Μ. Σαρρή με τη συμβολή του νομπελίστα Χ. Πισσαρίδη είναι εξαιρετικά πολύπλοκη. Χωρίς συμφωνία για τη δανειακή σύμβαση δεν μπορεί να προχωρήσει κάτι άλλο καθώς όλα της στοιχεία της οικονομικής ζωής περνάν από αυτή και τη μορφή που θα πάρει η τελική κατάληξη των διαπραγματεύσεων. Μαζί με αυτό, δύο ακόμα στοιχεία συνοδεύουν την προσπάθεια Σαρρή: πρώτο, τη διατύπωση εναλλακτικών λύσεων απέναντι σε προτάσεις της τρόικας που κρίνονται ως μη παραγωγικές, και, δεύτερο, τη δυνατότητα της κυβέρνησης  να επεξεργαστεί αναπτυξιακές πολιτικές πέρα από το μνημόνιο.

 

Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται αποφασιστικότητα για να αντιμετωπισθούν προβλήματα που κυριολεκτικά μεταφέρονται από χρόνο σε χρόνο: Κυπριακές Αερογραμμές με την αναζήτηση στρατηγικού επενδυτή, έναρξη μελέτης για μετοχοποιήσεις σε ημικρατικούς οργανισμούς με στόχο την ενδυνάμωση της οικονομικής τους επιφάνειας, εφαρμογή ενός εκτεταμένου προγράμματος αλλαγών στο δημόσιο τομέα με στόχο την πιο ορθολογική λειτουργία του (εναλλαξιμότητα, μετατάξεις), νέο σύστημα αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων, εισαγωγή νέων κανόνων διοίκησης, συνέργειες υπηρεσιών που κάνουν παραπλήσια εργασία, αυτονόμηση των νοσοκομείων, διοίκησή τους από μάνατζερς, μετατροπή του ταχυδρομείου σε οργανισμό ιδιωτικού δικαίου, αλλαγή του συστήματος διορισμών στην εκπαίδευση, εισαγωγή ρυθμίσεων που θα καθιστούν ημικρατικούς οργανισμούς  λιγότερο γραφειοκρατικούς, άρα πιο ευέλικτους και πιο αποτελεσματικούς.

 

Στο ευρωπαϊκό πεδίο θεωρώ ότι η Κύπρος για πολιτικούς λόγους χρειάζεται να ανήκει με έργα στον κύκλο των χωρών που επιδιώκουν την ολοένα και πιο στενή συνεργασία, με άποψη για τα θέματα της ατζέντας που οδηγεί στην περισσότερη Ευρώπη, την οικονομική και πολιτική  ενοποίηση των χωρών-μελών της ευρωζώνης. Κάθε βήμα της κυβέρνησης Αναστασιάδη στον κύκλο αυτών των θεμάτων, θα είναι βήμα προς τα εμπρός γιατί η περισσότερη συμμετοχή στις ευρωπαϊκές πολιτικές δίνει στην Κύπρο πιο ισχυρή βάση για να ακολουθήσει μια πιο πειστική ευρωπαϊκή στρατηγική. Ως παραδείγματα γύρω από αυτές τις πολιτικές αναφέρω τα εξής: άμυντικός σχεδιασμός με νέα μέσα για έρευνα/διάσωση στην Α. Μεσόγειο, ασφάλεια σε συνεργασία με την Ύπατο Εκπρόσωπο της ΕΕ σχετικά με το Λίβανο και Συρία, περιφερειακή συνεργασία για την  υποστήριξη δυνάμεων που πιστεύουν στην «Αραβική Άνοιξη», παρουσία σε ειρηνευτικές αποστολές, συμμετοχή στο πρόγραμμα «Συνεταιρισμός για την Ειρήνη», καθαρή συνεννόηση για την ευρωτουρκική σχέση και τη διασύνδεσή της με την επίλυση του κυπριακού, επεξεργασία μιας ευρωπαϊκής «βόρειας» πολιτικής που θα φέρει την τουρκοκυπριακή κοινότητα πιο κοντά στις ευρωπαϊκές αξίες.

 

Η επίλυση του κυπριακού συνδέεται με μιαν ορθολογική ανάλυση της σκέψης της κυβέρνησης Ερτογάν. Εκτιμώ ότι ο Τ. Ερτογάν θα ανταποκριθεί θετικά στην έκκληση του ΓΓ του ΟΗΕ για συνομιλίες επίλυσης, επιβεβαιώνοντας τη φράση του «η μη λύση δεν είναι λύση», θα θέσει τους όρους του και θα διαπραγματευτεί. Στο ζήτημα πιθανών κινήσεων σχετικά με την εφαρμογή του «Πρωτοκόλλου της Άγκυρας», η τουρκική διπλωματία διαθέτει μια ιδιόμορφη αντίληψη για συζητήσεις με βάση την αρχή της «αμοιβαιότητας». Παρά τις δυσκολίες που ενέχει αυτή η προσέγγιση, είναι προτιμότερη από την ακινησία γιατί μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση  του γενικότερου κλίματος της διαπραγμάτευσης.

 

Θεωρώ ότι τα πιο πάνω είναι εφικτά και η εφαρμογή τους θα δώσουν μια σοβαρή  ενίσχυση της εικόνας της Κύπρου ως μιας χώρας που μπορεί να αλλάξει τη φορά των πραγμάτων. Ο αυτοσχεδιασμός και οι φιλοφρονήσεις μπορεί να δημιουργούν έναν εξωτερικό κύκλο δημόσιων σχέσεων αλλά επί της ουσίας δεν αποδίδουν. Το παιχνίδι έχει πραγματικούς κανόνες και η Κύπρος μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα εφόσον τους ακολουθήσει με πρόγραμμα και συνέπεια.   

 

 

 

 


AmazingCounters.com