ΜήνυμαΒιογραφικόΦωτογραφικό ΥλικόΗλεκτρονικά ΒιβλίαΕκδόσειςΆρθρα - ΜελέτεςΟμιλίεςΝτοκουμένταΙστορικάΝΕ ΓράμματαΣύνδεσμοιΕπικοινωνία
The enf of narrow-minded tradeunionism

 

ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

 

Λάρκος Λάρκου

 

Στην περίοδο της οικονομικής κρίσης ελάχιστα έχουν γραφεί σχετικά με την ευθύνη που έχει το κυπριακό συνδικαλιστικό κίνημα για να φτάσουμε στο ναδίρ. Η κρίση της οικονομίας, είναι κατ΄ουσία κρίση της πολιτικής και μέσω αυτής κρίση του συντεχνιακού κινήματος (σ.κ.). Εδώ και πολλά χρόνια το σ.κ. συνέβαλε στην πραγματική βελτίωση της θεσης του εργαζόμενου, του εξασφάλισε διαπραγματευτική δύναμη, απέναντι στο κράτος και τις εργοδοτικές ενώσεις. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει και η παραγωγική διαδικασία γίνεται ολοένα και πιο πολύπλοκη. Έχουμε νέες  μορφές εργασίας, η έρευνα, η εργασία, η κοινωνία της γνώσης, η συνεχής επιμόρφωση των εργαζομένων σε νέα θέματα, η συμμετοχή στην ΕΕ, τα ανοικτά σύνορα έχουν διαφοροποιήσει τις σχέσεις κράτους-συντεχνίας και εργοδοσίας-εργαζομένων. Η συνδικαλιστική δραστηριότητα απέκτησε νέα πεδία και ως εκ τούτου νέα περιεχόμενα. Οι οικονομικές εξελίξεις διαπερνούν την ευρωπαϊκή κοινότητα, νέες μορφές συνεργασίας και συντονισμού διανοίγονται ανάμεσα στα ευρωπαϊκά συνδικάτα.

 

Η συντεχνιακή δράση στην Κύπρο από δύναμη διεκδίκησης και βελτίωσης των κοινωνικών σχέσεων έχει γίνει αγώνας για ειδικές ρυθμίσεις σύμφωνα με τη δύναμη ενός κλάδου, με συμβολή σε αποσπασματικές παροχές κατά περίπτωση, με συμβολή στη δημιουργία ενός δημόσιου τομέα πάνω σε εξαιρετικά μεγάλες ανισότητες, άκριτη υποστήριξη κάθε διεκδίκησης, συχνά απαίτηση να «συνδιοικούν» με τα ΔΣ οργανισμών, αδυναμία πρόβλεψης των εξελίξεων (παράδειγμα οι Κυπριακές Αερογραμμές), συμμετοχή στη διανομή λαφύρων με κομματικά/συντεχνιακά κριτήρια, συμμετοχή στις διαδικασίες σε προσλήψεις και προαγωγές (η αρχή του «μια σου-μια μου»), αδιαφορία για επισημάνσεις της Γενικής Ελέγκτριας σχετικά με πρακτικές κακοδιοίκησης σε διάφορα επίπεδα, απροθυμία στη συμβολή μιας πολιτικής μείωσης των ελλειμμάτων, επικυριαρχία της θέσης «ότι πει το μέλος», αδυναμία να αποκτήσει μια αυτόνομη, μια ηγετική θέση στη διαμόρφωση των εξελίξεων, συχνά υιοθετώντας κομματικές αντιλήψεις και εντολές ταυτίζοντας κόμμα-συνδικάτο.

 

Έτσι συχνά παραγνωρίζονταν οι ανάγκες της κοινωνίας και ο χρήσιμος ρόλος του σ.κ. συχνά γινόταν εμπόδιο σε αλλαγές και ασπίδα συντήρησης σε κεκτημένα που δεν υπάρχουν. Δεν αρκεί για παράδειγμα να καταγγέλλει κάποιος την εργοδοσία ότι βούλιαξε τις Κυπριακές Αερογραμμές.  Πρότεινε κάποιος κάτι πέρα πέρα από τα πρόχειρα σχέδια επιβίωσης, ή και πέρα από τις δίκαιες αξιώσεις των εργαζομένων μπροστά στις απολύσεις; Πρότεινε κάποιος κάτι άλλο στην κατάλληλη περίοδο για να παραμείνουν οι θέσεις εργασίας; Μελέτησε κάποιος την παγκόσμια αγορά; Δοκίμασε να αντλήσει κάποιο μάθημα από τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στις μεγάλες αεροπορικές εταιρείες στον κόσμο;  

 

Η συχνά κόσμια συμπεριφορά των κυπριακών συνδικάτων σε σχέση με άλλες πρακτικές συνδικάτων σε χώρες-μέλη της ΕΕ σε σχέση με την κρίση, παραμένει ένα καλό στοιχείο, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορεί να κρύψει το πιο σημαντικό, ότι το σ.κ. της πατρίδας μας φέρει ένα μερίδιο ευθύνης γιατί η κυπριακή οικονομία έφτασε στον πάτο. Δεν διαμόρφωσε την κατηφόρα αλλά συντήρησε πρακτικές που μας έφεραν πιο κοντά στο στάδιο της χρεοκοπίας.


AmazingCounters.com