Οικοσελίδα
Μήνυμα
Βιογραφικό
Φωτογραφικό Υλικό
Ηλεκτρονικά Βιβλία
  Ανανέωση και Εκσυγχρονισμός της Κυπριακής Κοινωνίας
  Κεμάλ, Τσε, Περόν
Εκδόσεις
Άρθρα - Μελέτες
  2006
  2005
  2004
  2003
  2002
  2001
  2000
  1985-1999
Ομιλίες
Ντοκουμέντα
Ιστορικά
ΝΕ Γράμματα
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ…

 

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ…

                                                                                                                    Λάρκου Λάρκου

 

Ο νέος καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ της Επιδαύρου δεν έχει μιλήσει πλήρως. Εμμέσως έκανε αναφορές επί της ουσίας στην περίπτωση του Σ. Ευαγγελάτου. Έτσι ο ΘΟΚ διαμαρτύρεται ότι για «περίεργους» λόγους κόπηκε από το  φεστιβάλ. Τι τρέχει; Πώς ο νέος διευθυντής αποφάσισε; Εάν δεν γνωρίζει ο ΘΟΚ προφανώς ούτε εμείς γνωρίζουμε.

Μπορεί όμως κάποιος να θέσει τα πράγματα αλλιώς. Πιθανώς η απόφαση να έχει ληφθεί με κριτήρια μόνο καλλιτεχνικά. Γιατί ο ΘΟΚ αποκλείει αυτό το σενάριο; Με άλλα λόγια είναι εύκολο να πετάς το μπαλάκι αλλού ή ακόμα χειρότερο να βρίσκεις «θεωρίες συνωμοσίας», αλλά τα πράγματα μερικές φορές είναι πιο λογικά. Ο ΘΟΚ πιθανώς να περνάει μια περίοδο καλλιτεχνικής κάμψης , να μην είναι αυτός που ήταν   στο Επιδαύρειο τεστ. Λέω ότι μπορεί να είναι αυτός ο λόγος. Γιατί το θεωρούμε ως μη υπαρκτό στο δημόσιο διάλογο; Εκτιμώ ότι κάποτε πρέπει να είμαστε πρώτα απ’ όλα ειλικρινείς με τον εαυτό μας. Εκτιμώ επίσης ότι τα καλλιτεχνικά κριτήρια-και μόνο αυτά-  είναι εκείνα που θα βελτιώσουν τα πράγματα. Εάν σκεπάζουμε τα πιθανά προβλήματα κάτω από την αντίληψη ότι έτσι ή αλλιώς η Κύπρος θα πάει,  εδώ ή εκεί, επειδή η εισβολή συνεχίζεται, πιθανώς να δίνουμε λάθος κίνητρα στην καλλιτεχνική δημιουργία. Είναι πράγματι εντυπωσιακό το ότι σε τέτοιας φύσεως ζητήματα υπάρχει διακομματική συναίνεση  και όλοι αναζητούν τον «ένοχο» που έσφαξε τον ΘΟΚ για να λυθεί με καταγγελίες  το πρόβλημα. Χρειάζεται να συζητάμε και αλλιώς. Πιθανώς έτσι να πηγαίνουμε και καλύτερα στην εσωτερική μας συνεννόηση. Να κάνουμε διαπιστώσεις με καθαρές κουβέντες. Να μην σκεπάζουμε προβλήματα βρίσκοντας διαρκώς άλλοθι, ονομάζοντας τους «κακούς» του έργου. Αυτός είναι ο πιο ασφαλής δρόμος για την καλλιτεχνική  στασιμότητα, την απουσία κινήτρων, άρα την απουσία ανταγωνιστικού πλαισίου. Σήμερα δεν «παίζουμε» μόνο στην Επίδαυρο. Πολιτιστικά «παίζουμε» σε μεγαλύτερα γήπεδα. Αυτό λέει το ανοικτό γήπεδο της ΕΕ. Έχουμε παρουσία σε άλλες χώρες; Διεκδικούμε με τη δράση μας κάτι;