ΜήνυμαΒιογραφικόΦωτογραφικό ΥλικόΗλεκτρονικά ΒιβλίαΕκδόσειςΆρθρα - ΜελέτεςΟμιλίεςΝτοκουμένταΙστορικάΝΕ ΓράμματαΣύνδεσμοιΕπικοινωνία
Η καθημερινή πολιτική επικαιρότητα δημιουργεί ορισμένες απορίες ως προς το πώς ακριβώς

 

 

 

 

 

ΣΚΙΑΜΑΧΙΕΣ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΕΣ

 

Λάρκος Λάρκου

 

Η καθημερινή πολιτική επικαιρότητα δημιουργεί εντάσεις, όξυνση, πόλωση.  Πιστεύω ότι το είδος του κυπριακού προβλήματος (εισβολή/κατοχή) αλλά και το αριθμητικό μέγεθος των ε/κ, επιβάλλει να κρατάμε χαμηλούς τόνους, το επίπεδο να μην κατεβαίνει στον πάτο, όπως συμβαίνει το τελευταίο διάστημα. Κανένας δεν μπορεί να λύσει το κυπριακό μόνος του, άρα χρειάζονται συγκλίσεις, συναινέσεις, διάλογος. Συχνά μερικοί αντιλαμβάνονται την πολιτική ως υπόθεση προσωπικής δικαίωσης, βερμπαλισμού, ενίοτε και ρεβανσισμού. Έτσι δεν μπορεί να πάμε μακριά. Η κατανάλωση ρητορείας, οι αμέτρητες και χωρίς ουσία δημόσιες συζητήσεις, αφορούν μια ορισμένη αντίληψη για την πολιτική που αφήνει τα πάντα στην ακινησία και οδηγεί τους πολίτες στην ιδιώτευση. Είναι ολοένα και πιο φανερό ότι με αυτή την πολιτική πρακτική, δύσκολα θα προχωρήσει οτιδήποτε γιατί όλα γίνονται πεδίο για σκιαμαχίες που καθηλώνουν την πολιτική συζήτηση στο κυνήγι των εντυπώσεων.

Ο δρόμος της πολιτικής απαιτεί θετικές εισηγήσεις, εφικτές προτάσεις, εξωστρέφεια, συμμετοχή και κινητοποίηση. Για παράδειγμα: αυτά που ένα κόμμα εισηγείται να κάνει η ΕΕ απέναντι στην Τουρκία σε σχέση με την αξιολόγηση του Δεκέμβρη, να είναι σε θέση να τα ενισχύει το ίδιο και με τις δικές του δυνάμεις. Μίλησε με τα «αδελφά» κόμματα στο Ευρωκοινοβούλιο; Κέρδισε συμμαχίες; Έπεισε; Αλλιώς, αν απουσιάζει η εφικτή δράση, τότε η πολιτική γίνεται χώρος για κορώνες. Συχνά ακούγεται το ερώτημα κατά πόσο η Κύπρος έχει κατανοήσει  το τι σημαίνει να λειτουργεί ως μέλος της ΕΕ καθώς η Κύπρος εμφανίζει αδυναμία ουσιαστικής επιρροής στις εξελίξεις. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, εκτιμώ ότι είμαστε πίσω γιατί ελάχιστοι από το πολιτικό μας προσωπικό κατανόησαν το πώς κερδίθηκαν οι μεγάλες μάχες για την ένταξη, γι’ αυτό σήμερα πολιτεύονται εκδίδοντας διαταγές που «πρέπει» να εφαρμόσει η Επιτροπή. Αν στο τέλος υπάρχει αποτυχία, δεν θα έχουν καμία ευθύνη. Θα ρίξουν την ευθύνη στους ευρωπαίους εταίρους, στον ένα ή τον άλλο Επίτροπο. Η εκλεγμένη ηγεσία, ωστόσο,  ψηφίζεται, έχει ευθύνη μπροστά στους πολίτες, έχει την ευθύνη στους χειρισμούς για να βγάλει την Κύπρο από το μεγάλο αδιέξοδο!

 


AmazingCounters.com