Κνεσέτ: η σκυτάλη στην κατηφόρα!

Ελάχιστες χώρες μπορούν να πουν: «στην κατάλληλη ώρα, ήμουν στην σωστή πλευρά της ιστορίας!». Στην κορυφή, η Ισπανία, η Νορβηγία, η Ιρλανδία, ασφαλώς και ο ΟΗΕ. Η Κνεσέτ ψήφισε νόμο που προνοεί τη θανατική καταδίκη για Παλαιστίνιους που κριθούν ένοχοι στην Δυτική Όχθη για δολοφονία ισραηλινών. 31/3.  Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ μίλησε εκ μέρους κάθε πολίτη του κόσμου που παραμένει προσηλωμένος στην κοινή λογική: «Η ισπανική κυβέρνηση καταδικάζει την θανατική ποινή κατά των Παλαιστινίων που ενέκρινε το ισραηλινό κοινοβούλιο. Η νομοθεσία αυτή είναι ένα ασύμμετρο μέτρο που δεν θα εφαρμόζεται σε Ισραηλινούς που διαπράττουν τα ίδια εγκλήματα. Ίδιο έγκλημα, διαφορετική τιμωρία. Και αυτό, δεν είναι δικαιοσύνη. Είναι ένα ακόμη βήμα προς το απαρτχάιντ. Ο κόσμος δεν μπορεί να παραμείνει σιωπηλός».

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θεωρεί ότι ο νέος νόμος αποτελεί «σοβαρή οπισθοδρόμηση». Ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Φόλκερ Τουρκ: «Η εφαρμογή του θα συνιστούσε έγκλημα πολέμου». Ο ΓΓ του Συμβουλίου της Ευρώπης, Αλέν Μπερσέ: «Η θανατική ποινή είναι ένας νομικός αναχρονισμός ασύμβατος με τα σύγχρονα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Η Frankfurter Rundschau γράφει «ο νόμος αυτός είναι ένα χαστούκι στο πρόσωπο όλων όσων αγωνίζονται για ένα δημοκρατικό, ισότιμο Ισραήλ. Δεν είναι όλες οι τρομοκρατικές ενέργειες ίσες. Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα του νόμου. Με άλλα λόγια: δεν είναι όλες οι ανθρώπινες ζωές ίσες. … Αντί να αναλάβει δράση κατά της αυξανόμενης τρομοκρατίας των εποίκων στη Δυτική Όχθη, ο συνασπισμός του Νετανιάχου εργάζεται για να κατοχυρώσει στο νόμο μια κραυγαλέα αδικία».  Νέα συζήτηση στην ΕΕ με «επίκεντρο το Άρθρο 2 της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ , που ισχύει από το 1995, ορίζει ότι «οι σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών, θα βασίζονται στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών». Η ΕΕ άργησε, τουλάχιστον, 2 χρόνια. Γι’ αυτό ο έπαινος στην «Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών» η οποία έχει ήδη συγκεντρώσει πάνω από  500.000 υπογραφές με αίτημα την αναστολή της συμφωνίας ΕΕ- Ισραήλ:  «Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Κράτος του Ισραήλ είναι υπεύθυνο για ένα πρωτοφανές επίπεδο δολοφονιών και τραυματισμών αμάχων, επιχειρήσεις μαζικής εκτόπισης πληθυσμού και συστηματική καταστροφή νοσοκομείων και ιατρικών εγκαταστάσεων στη Γάζα. (Πηγή: περισσότερα,  https://www.naftemporiki.gr/kosmos 1/4)

Ο Εγιάλ Ζαμίρ, αρχηγός του επιτελείου των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, προειδοποιεί ότι «οι ισραηλινές δυνάμεις αντιμετωπίζουν κρίση σε ανθρώπινο δυναμικό και επιχειρησιακή υπερφόρτωση». (πηγή: Haaretz 27/3)

Ο Εγιάλ Ζαμίρ δεν είναι «υπάλληλος» του Νετανιάχου, προφανώς ως ο στρατηγός της επίθεσης έχει την κεντρική ευθύνη, όμως δεν εισακούστηκε εντός («υπερφόρτωση»), μιλά εκτός (για να «ακούσει» ο Νετανιάχου). Ο ίδιος στρατηγός είχε εκφράσει (δημοσίως) επιφυλάξεις και για την επίθεση των δυνάμεών του στην πόλη της Γάζας, 21/8/25, παραταύτα, υπάκουσε στην εντολή Νετανιάχου και διέταξε την επιχείρηση.

Στην άλλη όχθη, το Axios αναφέρει στις 24/3 «ότι ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς σε τηλεφώνημα στον Νετανιάχου, φέρεται να υποστήριξε ότι αρκετές από τις προβλέψεις του (ΒΝ) για τον πόλεμο αποδείχθηκαν υπερβολικά αισιόδοξες, ιδίως όσον αφορά τις προοπτικές μιας λαϊκής εξέγερσης για την ανατροπή του καθεστώτος. «Πριν από τον πόλεμο, ο «Μπίμπι» το πούλησε στον Πρόεδρο (Τραμπ) ως κάτι εύκολο, εμφανίζοντας την αλλαγή καθεστώτος ως πολύ πιο πιθανή απ’ ότι ήταν στην πραγματικότητα». Όταν οι συγκεκριμένοι δύο, Τραμπ-Νετανιάχου, επιχειρούν να την αλλάξουν με πολεμικές επιχειρήσεις, τακτικά συσπειρώνουν τις φυλές του Ιράν γύρω από την τρέχουσα ηγεσία τους-ανεξάρτητα από τις προτιμήσεις τους για τον μελλοντικό τρόπο οργάνωσης της χώρας τους.

Στις 26/3 Ν. Τραμπ ανακοίνωσε επίσημα «το ρόλο του Βανς στο ιρανικό». Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου λένε ότι «η καλά τεκμηριωμένη αντίθεσή του σε ανοιχτές συγκρούσεις στο εξωτερικό, τον καθιστούν πιο ελκυστικό συνομιλητή για τους Ιρανούς από τον Γουίτκοφ και τον Κούσνερ»,(27/3).  Ενδιαφέρουρες εξελίξεις. Τζέι Ντι Βανς: «ο πρόεδρος θα συνεχίσει για λίγο ακόμα (τον πόλεμο), θα φύγουμε από εκεί σύντομα και οι τιμές της βενζίνης θα ξαναπέσουν». Το «λίγο ακόμα» εξαρτάται από το πόσο κοντά, ή πόσο μακριά, πάει ο Τραμπ σε σχέση με την πολύ καλή Συμφωνία του 2015. Το κοντύτερα σε αυτήν, γρηγορότερη η επανάληψη των συνομιλιών.

Στον ιστορικό χρόνο, όλα πήραν την κατιούσα από την ημέρα της δολοφονίας του γενναίου Γ. Ράμπιν: Όσλο τέλος. Συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν τέλος. Συνέργειες Νετανιάχου με την Χαμάς για να φθαρεί η Παλαιστινιακή Αρχή. Η επίθεση της Χαμάς στις 7/10 στο «πιάτο» Νετανιάχου. Αντιμεταρρύθμιση στο εσωτερικό για να ελέγξει το τρόπο διορισμού των μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου και να αποπέμψει την  σπουδαία γενική εισαγγελέα  Γκάλι Μπαχαράβ-Μιαρά. Η εξτρεμιστική ακροδεξιά των Νετανιάχου, Γκβιρ, Σμότριχ, κρατά το τιμόνι που οδηγεί  στην υποταγή  των πάντων στις επιλογές του «μεσσία».  Όλα στην κατηφόρα; Όχι, βέβαια. Οι δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Ισραήλ «ανέτρεψαν απόφαση κατώτερου δικαστηρίου, ώστε να επιτραπεί σε ένα παιδί από την Παλαιστίνη να εισέλθει στο Ισραήλ για θεραπεία καρκίνου, παρά την απαγόρευση της κυβέρνησης. Η απόφαση είναι βασισμένη σε ιατρικές γνωματεύσεις, ότι το παιδί δεν μπορεί να νοσηλευτεί αλλού, εκτός από το Ισραήλ. Το παιδί, που ζει αυτή τη στιγμή στη Ραμάλα στη Δ. Όχθη, περιμένει εδώ και έξι μήνες για θεραπεία που θα μπορούσε να του σώσει τη ζωή». (πηγή: Haaretz, 1-4-26)

Λάρκος Λάρκου