Η Θέουτα στην πρώτη γραμμή!
Ο θύλακας της Θέουτα μπήκε στην επικαιρότητα κατά ορμητικό τρόπο: «Την Πέμπτη, 29/7, από τις 12 έως 4 το απόγευμα, η πόλη κατακλύστηκε από δεκάδες χιλιάδες μετανάστες – πάνω από 60.000» (πηγή, «Καθημερινή», 2/8). Ο ισπανός πρωθυπουργός Πέτρο Σάντσεθ στις 31/7 κατά τη διάρκεια της εκεί επίσκεψής του, χαρακτήρισε την κατάσταση «επίθεση κατά της εδαφικής ακεραιότητας της Ισπανίας»
Στις επικρίσεις ποικίλου ειδους, η απάντηση Σάντσεθ με αριθμούς:
«Αριθμός παράτυπων εισόδων μεταξύ 2021 και 2026 σύμφωνα με τη Frontex,
- Μέσω Ιταλίας: 478.600
- Μέσω Δυτικών Βαλκανίων: 340.600
- Μέσω Ελλάδας: 259.800
- Μέσω Ισπανίας: 234.760
- Μέσω των ανατολικών συνόρων: 48.000»
Αν και πέρασε στα αζήτητα της επικαιρότητας έχει τη σημασία του ως διεθνοπολιτική διάσταση του ζητήματος «γιατί τώρα Θέουτα»: «Ο Αμερικανός βουλευτής Thomas Massie ανέφερε ότι «πριν από δύο εβδομάδες, η Βουλή ψήφισε ένα νομοσχέδιο που έδωσε το πράσινο φως για τη μεταφορά ισπανικού εδάφους στο Μαρόκο. Κάθε Ρεπουμπλικανός εκτός από εμένα ψήφισε υπέρ, αλλά τώρα αυτοί συμπεριφέρονται σοκαρισμένοι από την εισβολή». Οι λεπτομέρειες από τους New York Times: «Αρκετοί μετανάστες ωθήθηκαν από την μαροκινή αστυνομία να διασχίσουν τα σύνορα. Σύμφωνα με την έκθεση, Μαροκινοί μετανάστες που βρίσκονταν στο σημείο έσπευσαν στα σύνορα, αφού είδαν αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που καλούσαν τον κόσμο να συγκεντρωθεί εκεί. Φέρεται επίσης ότι η αστυνομία τούς παρότρυνε να περάσουν τα σύνορα, με έναν από τους μετανάστες να θυμάται ότι αστυνομικοί τού είπαν: «Έλα στην Ισπανία». Ο μετανάστης που μίλησε, ο Mohammed Ahmidho, δήλωσε επίσης ότι οι άνθρωποι από το Μαρόκο δεν έτυχαν θερμής υποδοχής στην Ισπανία: «Δεν είχαν τίποτα με εμάς. Φώναζαν, φύγετε από την Ισπανία»». (Πηγή: https://www.jpost.com)
Είναι προφανές ότι οι αρχές του Μαρόκο, υποκίνησαν την μαζική μετακίνηση των μεταναστών. Πολλές οι διαστάσεις του ζητήματος: οι κάτοικοι της Σαχάρας (Σαχράουϊ) ζητούν ανεξάρτητη Δ. Σαχάρα, την οποία κατέχει το Μαρόκο. Το Μέτωπο POLISARIO ηγείται της ένοπλης προσπάθειας. Η περιοχή είναι πλούσια σε φώσφατα, μια περιοχή μεστρατηγική αξία για το Ραμπάτ. Η Αλγερία είναι κοντά στους Σαχράουι και η κόντρα Μαρόκου-Αλγερίας, με την πρώτη ευκαιρία βγαίνει στην επιφάνεια. Κάθε επαφή Μαδρίτης-Αλγερίου, όπως οι πρόσφατες συνομιλίες ανάμεσα στις δύο πρωτεύουσες, προκαλεί την οργή του Ραμπάτ. Η Τ. Μελόνι έπαιξε το παιχνίδι Τραμπ, οι «22» χώρες-μέλη της ΕΕ (μεταξύ αυτών και η Κύπρος) που ζήτησαν «έκτακτη σύνοδο για να διαμορφωθεί μια κοινή εκτίμηση της κατάστασης στη Θέουτα» (!), έχασαν πανηγυρικά. Οι ισπανικές αρχές (και) ως απάντηση στην πίεση των «22», έδρασαν ακόμα πιο αποτελεσματικά και η κρίση έσβησε σε λίγες ώρες με τις (σχεδόν) καθολικές επιστροφές των μεταναστών πίσω στο Μαρόκο. Έτσι η διαδικτυακή συνάντηση των ΥΠΕΞ της ΕΕ ήταν άνευ αντικειμένου σε ότι αφορούσε την κατάσταση στη Θέουτα.
Η απάντηση Π. Σάντσες προς τους ευρωπαίους εταίρους του εξαιρετικά ευρωπαϊκή: «Η αλληλεγγύη και η ενσυναίσθηση είναι προαιρετικές. Ο σεβασμός των ευρωπαϊκών συνθηκών, όχι. Δεν είναι ώρα για διχασμό. Είναι καιρός να συνεχίσουμε να οικοδομούμε μια ισχυρή και ενωμένη ΕΕ». Η Ισπανία εφαρμόζει μιαν πολιτική για το μεταναστευτικό που ταιριάζει στις δικές της συνθήκες και εξηγεί γιατί το κάνει. Ταυτόχρονα, ο Πέτρο Σάντσεθ όταν βλέπει «ότι ο γιαλός είναι στραβός», διατυπώνει την γνώμη του (Γάζα, ευρωπαϊκή ασφάλεια, πίεση για την περισσότερη ευρωπαϊκή ενοποίηση) διαθέτει ακεραιότητα, ορθή κρίση και θάρρος. Έτσι εξηγούνται και οι δημόσιες επικρίσεις Τραμπ κατά Σάντσεθ.
Οι δύο κορυφαίοι της πολιτικής ζωής της Ισπανίας, συγκρούονται, έτσι μαθαίνουμε πώς παίζεται το πολιτικό παιχνίδι στην Ισπανία και με ποιο περιεχόμενο:
Μ. Ραχόϊ, ηγέτης της Λαϊκού Κόμματος, τέως πρωθυπουργός: «Αξίζει να θυμόμαστε ότι η Γαλλία έχει κατακτήσει δύο φορές το Παγκόσμιο Κύπελλο και ήταν φιναλίστ στην τελευταία διοργάνωση. Διαθέτει επίσης ένα ρόστερ κορυφαίου επιπέδου. Ωστόσο, δεν έχει Γάλλους παίκτες. Και παίζει πολύ καλά. Θα είναι ένας πολύ δύσκολος αντίπαλος». 13/7
Ο Πέδρο Σάντσεθ απάντησε ότι «κάποιοι εξακολουθούν να κρίνουν ποιος ανήκει σε μια χώρα από το επώνυμο, τον τόπο γέννησης ή το χρώμα του δέρματος». Αφού χαρακτήρισε τις δηλώσεις Ραχόι ως «ξενοφοβικές» υπογράμμισε ότι «η Ισπανία ανήκει σε εκείνους που την αγαπούν και εργάζονται για αυτήν».
Από αυτά που βλέπουμε, μπορούμε να μάθουμε πολλά για το πώς πολλαπλασιάζονται οι δυνατότητες μιας χώρας σε μια δύσκολη συγκυρία. Ο Π. Σαντσεθ πέτυχε να συσπειρώσει μια πλειοψηφία πολιτών με ανοικτές κεραίες στα δύσκολα. Στο μεταναστευτικό, υιοθετώντας τους ευρωπαϊκούς κανόνες με «αλληλεγγύη» και «ενσυναίσθηση», κέρδισε μια νέα αναπτυξιακή δυναμική για την χώρα του.
Λάρκος Λάρκου