Ισραήλ: οι επόμενες μέρες

Οι αναμετρήσεις στο Ισραήλ τρέχουν. Μετά τις εκλογές, η μάχη για σχηματισμό κυβέρνησης.  Κανένα μπλοκ στις 61 έδρες. Τι μπορεί να γίνει;

1. Εκ νέου προσφυγή στις κάλπες μετά από κάποιους μήνες.
2. Προσπάθειες για σχηματισμό κυβέρνησης «εθνικής ενότητας», από τους δύο μεγάλους συνασπισμούς, γι’ αυτό ήδη μίλησε ο πρόεδρος Χέρτζοκ (28/10). Το εγχείρημα είναι ιδιαίτερα δύσκολο, καθώς όλοι οι ηγέτες του μπλοκ Άιζενκοτ ζητούσαν «ο Νετανιάχου σπίτι του».
3. Συνεργασία της αντιπολίτευσης (48 έδρες) με την «Αραβική Λίστα» (19 έδρες). Ο Β. Νετανιάχου έπεισε πολλούς ότι ενδεχόμενη συνεργασία της αντιπολίτευσης με την «Αραβική Λίστα» θα εσήμαινε «προδοσία»
4. Κυβέρνηση μειοψηφίας υπό τον Άϊζενκοτ, χωρίς συμμετοχή της Αραβικής Λίστας στην κυβέρνηση

Από τις 27/10 πιο πολλά φώτα στην Αραβική Λίστα. Ο Γιουσέφ Τζαμπαρίν δήλωσε (9/10) ότι στηρίζει «κυβέρνηση μειοψηφίας» υπό τον Γκάντι Άϊσενκοτ. Το κόμμα του Ra’am, «παρέχει κοινοβουλευτικό δίχτυ ασφαλείας σε οποιαδήποτε κυβέρνηση επιδιώξει την απομάκρυνση του πρωθυπουργού Β. Νετανιάχου». Οι προϋποθέσεις Γ. Τζαμπαρίν:  «Τερματισμός των κατεδαφίσεων κατοικιών, αναγνώριση των μη αναγνωρισμένων χωριών των Βεδουίνων στην έρημο Νεγκέβ, αναγνώριση των δικαιωμάτων των Αράβων πολιτών του Ισραήλ», (πηγή: J. Post, 12-10).

Στόχος του Β. Νετανιάχου να ακυρώσει εν τη γενέσει την συζήτηση για συνεργασία της αντιπολίτευσης με την Αραβική Λίστα. Έτσι το κόμμα του, το Λικούντ μίλησε «για κλοπή των εκλογών από τα αραβικά κόμματα» (28/10. «Ανώτερος αξιωματούχος της αστυνομίας απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί εκλογικής νοθείας, χαρακτηρίζοντάς τους «αβάσιμους χειρισμούς εντυπώσεων». Η αστυνομία έλαβε λιγότερες καταγγελίες για νοθεία σε σχέση με προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Ο γενικός διευθυντής της Εκλογικής Επιτροπής απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό του κόμματος Λικούντ ότι οι Άραβες ψηφοφόροι «έκλεψαν» τις εκλογές», (πηγή, Haaretz, 29/10). Πέρα από σαφές πως ο Β. Νετανιάχου επιχειρεί να γαντζωθεί στην εξουσια και να μην επιτρέψει να εξελιχιθούν άλλα σενάρια που τον θέτουν εκ ποδών. Έτσι η πολιτική ζωή του Ισραήλ, γλυστρά ακόμα μια φορά πάνω στις σκηνοθετημένες επιθυμίες του.

Στη συζήτηση παρεμβαίνει και ο επικεφαλής της παράταξης της «Κοινή Λίστα» (Joint List), βουλευτής Αχμάντ Τίμπι, ο οποίος δήλωσε στο σαουδαραβικό κρατικό δίκτυο Al Hadath ότι «έχουμε λάβει αιτήματα από το στρατόπεδο του Άιζενκοτ και είμαστε πρόθυμοι να τον βοηθήσουμε να ρίξει την κυβέρνηση». Η «Κοινή Λίστα» θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να μπει ένα τέλος στη διακυβέρνηση του Νετανιάχου. Είμαστε έτοιμοι για πολιτική συνεργασία με στόχο τον σχηματισμό μιας εναλλακτικής κυβέρνησης». (J. Post, 29/10)

Ο Γιαΐρ Γκολάν, απόστρατος υποστράτηγος, πρόεδρος των «Δημοκρατικών» που πολιτικά ανήκει Κεντροαριστερα, και μέρος του συνασπισμού της αντιπολίτευσης (με 6 έδρες στην Κνεσέτ) δήλωσε χαρακτηριστικά και τα εξής:

«Ο Νετανιάχου έχασε. Ξέρω να μετράω μέχρι το 120. Το 67 (το 48 συν 19) είναι μεγαλύτερο από το 53. Έτσι λειτουργεί η ισραηλινή δημοκρατία. Τελεία. Η πραγματικότητα πρέπει να μας διδάξει ένα ηχηρό μάθημα: δεν θα έχουμε μέλλον εδώ, αν δεν πάψουμε να φοβόμαστε και αν δεν σταματήσουμε τον ρατσισμό. Δεν μπορούμε πλέον να αποδεχόμαστε τον ρατσιστικό διαχωρισμό του Νετανιάχου ανάμεσα στις εβραϊκές και τις αραβικές ψήφους. Η ψήφος ενός Ισραηλινού πολίτη που ψηφίζει στην Τίρα έχει ακριβώς την ίδια αξία με την ψήφο ενός Ισραηλινού πολίτη που ψηφίζει στη Γκιβάτ Σμουέλ. Ούτε μικρότερη. Ούτε περίπου ίση. Ακριβώς η ίδια. Όποιος επιχειρεί να διαγράψει τις ψήφους των Αράβων πολιτών, παραδίδεται στον Νετανιάχου και απαρνείται το Ισραήλ».

Το  Reuters σημειώνει την εμπειρία του από την εκλογική Τρίτη: «Στις κάλπες περισσότεροι από 7,3 εκατομμύρια ψηφοφόροι. Μέσα σε κλίμα έντασης, με βανδαλισμούς σε εκλογικά τμήματα, καταγγελίες για εξαφάνιση ψηφοδελτίων και συλλήψεις υπόπτων για εκλογική δωροδοκία, διεξάγονται οι βουλευτικές εκλογές στο Ισραήλ», 27/10.

Ο Β. Νετανιάχου δεν υποχωρεί, προβάλλει κάθε σενάριο που θεωρεί ότι επιμηκύνει την παρουσία του στην εξουσία. Την ημέρα των εκλογών δήλωσε ότι  «το Ιράν είναι πιο αδύναμο από ποτέ. Το Ισραήλ είναι πιο δυνατό από ποτέ». Ο Β. Νετανιάχου,  παίζει με το κεφάλαιο «ασφάλεια» για να φανατίσει το δικό του κοινό, κάτι, που, όπως δείχνουν οι εκλογικοί αριθμοί, τού έδωσε  κομματικούς πόντους. Η «πρωτοφανής σύγκρουση» μεταξύ B. Νετανιάχου- Εγιάλ Ζαμί, αρχηγού του στρατού, γύρω από την οργάνωση επίθεσης κατά του Ιράν εξηγεί εν μέρει χθεσινούς αριθμούς. Ο Ε. Ζαμί  «ζήτησε (από τον Νετανιάχου) να του παρασχεθούν υπογεγραμμένα έγγραφα σχετικά με τη νομική εξουσιοδότηση της επιχείρησης». (πηγή: J. Post, 26-10).

Με βάση όλο το πιο πάνω «υλικό», ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Εχούντ Ολμέρτ σε συνέντευξή του στο Al-Arabiya English στις 27/10 σημείωσε ότι «είτε οι πολίτες ψήφισαν τον Μπένετ, είτε τον Άιζενκοτ, είτε τον Λαπίντ, είτε τον Γκολάν —οι διαφορές δεν είναι αμελητέες, αλλά όλοι τους βρίσκονται στη σωστή πλευρά της ιστορίας—, ενώ ο Νετανιάχου βρίσκεται στη λάθος πλευρά της ιστορίας».

Λάρκος Λάρκου