Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας είναι εμφανής, είναι μια δημόσια δραστηριότητα. Στο παρελθόν κυριαρχούσε η μυστικότητα ή και η διπλωματία του παρασκηνίου. Σήμερα σχεδόν όλα είναι γνωστά γιατί άλλαξε η φύση των εξωτερικών σχέσεων και τα κράτη επιδιώκουν μια πιο διάφανη, άρα και πιο εξωστρεφή συνεννόηση, επιδιώκουν ανοικτές διαβουλεύσεις σε μια εποχή με πιο ανοικτά χαρακτηριστικά. […]
Κάθε εκλογική αναμέτρηση έχει τα δικά της βασικά χαρακτηριστικά. Κινείται σε δεδομένα που μια συγκυρία δημιουργεί. Έτσι και τώρα. Η συζήτηση για τις προεδρικές του 2008 έχει τις δικές της ιδιομορφίες. Η Κύπρος βρίσκεται στο μεταίχμιο σημαντικών ανακατατάξεων, αλλαγών, ανατροπών, συνεπώς το ζητούμενο είναι το πώς τοποθετείται ο πολιτικός αγώνας απέναντι σε αυτές τις προκλήσεις. […]
Κάθε απόφαση στο κυπριακό είναι εξ ορισμού δύσκολη, πολύπλοκη. Κάθε απόφαση προκαλεί αντιδράσεις και η κοινή γνώμη δημιουργεί ρεύματα και διαφορετικές διαδρομές. Η γνωστή συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2006 συνιστά, κατά την κρίση μου, μια ανάποδη συμφωνία. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της 8ης Ιουλίου και σύμφωνα με τις προτάσεις της κυπριακής κυβέρνησης το κυπριακό πάει σε […]
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Τ. Παπαδόπουλος εξέφρασε με πληρότητα τη σκέψη του ότι το κλειδί για τη λύση στο κυπριακό βρίσκεται στην Άγκυρα. Η φράση Παπαδόπουλου εκφράζει μια παραδοσιακή αλήθεια: «δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί στην Κύπρο που δεν αναγνωρίζουν ότι το κλειδί της λύσης του Κυπριακού ήταν και παραμένει η Αγκυρα. Οποιος θέλει δείγματα […]
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου δικαίωσε όλους εκείνους που προέβλεπαν ότι η ΕΕ των 27 αποτελεί πλέον ένα δυσκίνητο μηχανισμό με εμφανή τον κίνδυνο να εγκλωβιστεί στην εσωστρέφεια και την ισορροπία της ήσσονος επιδίωξης. Το πρόβλημα δεν είναι η πολωνική ηγεσία. Οι επαρχιώτες ηγέτες της απλώς απορρόφησαν όλη τη δυσχέρεια και τη θεσμική δυσκινησία της σημερινής […]
Σε μια εποχή που η λέξη «διεκδικητική» πολιτική στο κυπριακό είναι της μόδας, είναι ενδιαφέρον να αναλυθεί η πολιτική της βαρύτητα, η ρεαλιστική της αξία. Στην πατρίδα μας συχνά η λέξη αυτή ντύνεται το μανδύα της παραπλανητικής πολιτικής, συχνά γίνεται αντικείμενο ρητορείας για εσωτερική χρήση. Στη σύγχρονη εποχή διεκδικητική πολιτική, κατά την άποψή μου, είναι ο […]
Η EE βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σειρά από αδιέξοδα/στοιχήματα με κορυφαίο εκείνο που συνδέεται με το μέλλον του ευρωσυντάγματος. Το ερώτημα «θα τα καταφέρει η ΕΕ να προχωρήσει» είναι εύλογο και τίθεται από πολλές πλευρές. Κάθε ανάλυση που διεκδικεί σύνδεση της ΕΕ με το κυπριακό χρειάζεται να απαντά σε θεμελιώδες ερώτημα: αυτή η ΕΕ, με αυτές τις αδυναμίες ή […]
Η πολιτική ζωή της Κύπρου διαθέτει μια πλούσια εμπειρία από την κουλτούρα των συμμαχιών ανάμεσα στις κομματικές μας δυνάμεις. Ήδη από τη δεκαετία του ’40 το ΑΚΕΛ μπήκε στα βαθιά νερά αυτής της επιλογής. Στα πρώτα χρόνια της Ανεξαρτησίας η ευρύτατη συμμαχία κοινωνικών δυνάμεων που υποστήριζε τον Μακάριο εξέφρασε αυτήν ακριβώς την αντίληψη. Από την […]
Η ματαίωση του ποδοσφαιρικού αγώνα ανάμεσα στην τ/κ ομάδα Τσεττίν-Καγιά με την αγγλική Λιούτον στην κατεχόμενη Κύπρο στις 11 Ιουλίου 2007 δημιούργησε νέο κύκλο συζητήσεων γύρω από το γενικότερο ζήτημα της συμμετοχής των τ/κ ομάδων σε διεθνείς συναντήσεις. Το θέμα έχει σοβαρές πολιτικές διαστάσεις και ως εκ τούτου δεν μπορεί να είναι θέμα απλοποιημένων συνθημάτων ή […]
Το κουαρτέτο αυτή τη φορά είναι πολιτικό: ΟΗΕ, ΕΕ, ΗΠΑ, Ρωσία αποτελούν την «τετραλογία» της προσπάθειας για ειρήνευση στη Μ. Ανατολή. Το κουαρτέτο επέλεξε τον Τ. Μπλερ ως αντιπρόσωπό του στη Μέση Ανατολή με την ευθύνη να δουλέψει για να γυρίσει σελίδα η πιο πολύπλοκη και πολύχρονη αιματοχυσία στη σύγχρονη διεθνή ιστορία. Στις 19 Ιουλίου στη […]
Στις 22 Ιουλίου 2007 είχαμε τις πιο δημοκρατικές εκλογές στην τουρκική ιστορία –σε σύγκριση με κάθε προηγούμενη. Η εξήγηση γι’ αυτό συνδέεται με την ενταξιακή της Τουρκίας. Αυτό που έγινε ήταν το χειροπιαστό «δώρο» της ΕΕ στην Τουρκία. Από το 1999 έως το 2004 δημιουργήθηκε ένα «πλαίσιο δεσμεύσεων» στο οποίο αναπτύχθηκε περισσότερη σταθερότητα, άρα λιγότερες […]
Με την την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του ο Τ. Παπαδόπουλος εξέθεσε ένα περίγραμμα της πολιτικής του σκέψης (23/07/07). Ένα κείμενο που παρουσίασε -ομιλίας/διακήρυξη- ήταν γεμάτο από γενικολογία. Εκτιμώ ότι από τις ομιλίες και τα κείμενα Παπαδόπουλου απουσιάζει μια βασική συνιστώσα που συνδέεται με τον σύγχρονο πολιτικό λόγο. Εάν ομιλούσε λ.χ. πριν δέκα χρόνια όλα θα ήταν αλλιώς. Σήμερα, […]